Skip to main content

25/3/2018 – 25η Μαρτίου 2018… Φωτογραφικό υλικό από τη εορτασμό της επετείου στη Βασιλική

Αν και ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος, οι εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου πραγματοποιήθηκαν κανονικά! Δείτε φωτογραφίες από τη συμμετοχή του Σχολείου μας στη Δοξολογία και στην παρέλαση:

23/3/2018 – Η γιορτή του Σχολείου μας για την επέτειο της 25ης Μαρτίου

Με αφιέρωμα στον ήρωα του ’21, Αθανάσιο Διάκο, πραγματοποιήθηκε σήμερα η γιορτή του Σχολείου μας, με τη συμμετοχή αρκετών μαθητών του Γυμνασίου αλλά και του Λυκείου.

Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Φίλιππα Μαριγούλα (ΠΕ 02) και Ντουρούπη Αικατερίνη (ΠΕ 02):

Δείτε φωτογραφίες από τη μαθήτρια Ρομποτή Μαρία:

22/3/2018 – Μήνυμα Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνου Γαβρόγλου για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου

Την 25η Μαρτίου γιορτάζουμε την επέτειο της ελληνικής επανάστασης που σήμανε τη γέννηση της σύγχρονης Ελλάδας. Το μεγάλο αυτό ιστορικό γεγονός, που οδήγησε στην ανεξαρτησία του λαού μας, υπήρξε ταυτόχρονα και ένα συγκλονιστικό ευρωπαϊκό γεγονός, που έφερε στο προσκήνιο το αίτημα για ελευθερία και αυτοδιάθεση των λαών σε μια εποχή όπου στην Ευρώπη και στον κόσμο κυριαρχούσαν απολυταρχικά καθεστώτα, όπως η Οθωμανική αυτοκρατορία.

Το σχολείο είναι ένας κατεξοχήν χώρος εορτασμού αυτής της ημέρας, όχι μόνο γιατί το σχολείο οφείλει να διδάσκει στους μελλοντικούς πολίτες τέτοιας κομβικής σημασίας ιστορικά γεγονότα, αλλά και για έναν ακόμα λόγο που δεν πρέπει να ξεχνάμε: τα σχολεία που λειτούργησαν οι δάσκαλοι του νεοελληνικού διαφωτισμού και η παιδευτική τους επιρροή έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των συνθηκών που οδήγησαν στην επανάσταση. Τα σχολεία αυτά μεταλαμπάδευσαν τις ιδέες της ελευθερίας και της ισότητας, δίνοντας τον προσανατολισμό και το περιεχόμενο των οραμάτων βάσει των οποίων συγκροτήθηκε η εθνική μας συλλογικότητα.

Η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου, λοιπόν, αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να αναλογιστούμε ότι παιδεία και ελευθερία πηγαίνουν χέρι χέρι και ότι η εκπαίδευση παραμένει κεντρικός άξονας της χειραφέτησης και της κοινωνικής προόδου, όπως υπήρξε τους δύο αιώνες της ελληνικής ανεξαρτησίας. Η εκπαίδευση εξακολουθεί να είναι καθοριστικός παράγοντας για τη χάραξη του δρόμου που οδηγεί στη συνεχή ανανέωση της κοινωνίας μας.

24/3/2017 – Η Σχολική μας Εορτή για την επέτειο της 25ης Μαρτίου

΄Ω σεις Αίαντες, Διομήδαι, Αγαμέμνονες,

Οδυσσείς και Νέστορες του Ελληνικού αγώνος,

οι συνοδεύοντες εις το έσχατον αναπαυτήριον του νέου Αχιλλέα

του Τουκομάχου Ελλάδος, Νικήταν Τουρκοφάγον!

Η φετινή σχολική εορτή ήταν αφιερωμένη στον αγωνιστή του ’21, Νικήτα Σταματελόπουλο, γνωστό ως Νικηταρά. Υπεύθυνες οι φιλόλογοι, Φίλιππα Μαριγούλα και Ντουρούπη Αικατερίνη. Επίσης η συνάδελφος των καλλιτεχνικών, Δουζενάκη Αναστασία, δημιούργησε ένα υπέροχο έργο που συμβολίζει την Ελευθερία της Πατρίδας μας!

Περισσότεροι από 20 μαθητές συμμετείχαν στην ανάγνωση του χρονικού και ποιημάτων:

Χρόνια Πολλά σε όλους!

23/3/2017 – Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για τον εορτασμό της επετείου της 25ης Μαρτίου

Είναι σημαντικό να ξαναδιαβάσουμε τα κείμενα των λογοτεχνών μας που αναφέρονται στην Επανάσταση του 1821. Να ψηλαφίσουμε μέσα σε αυτά όχι μόνο την γενναιότητα των ηρώων, αλλά την τόσο έντονη θέληση των ανδρών και των γυναικών της καθημερινότητας για μία ζωή με αξιοπρέπεια και ελευθερία.

Για να μην αποσιωπούμε τις τραγικές πολλές φορές συνθήκες ούτε τις στιγμές που η τραγικότητα αυτή έβαζε σε δοκιμασία τη δύναμη των ανθρώπων, αλλά να ανακαλύψουμε μέσα σε αυτές το μεγαλείο της θέλησης των ανθρώπων. Να καταλάβουμε μέσα από τις αφηγήσεις αυτές τι σημαίνει να καταστρέφεται από τον πόλεμο η πατρίδα των ανθρώπων και να δούμε με άλλη ματιά τους ανθρώπους που δίνουν παρόμοιους αγώνες σήμερα, δίπλα μας, για ελευθερία, δημοκρατία και προκοπή.

Ο μεγάλος Σολωμός μας, τα λέει όλα αυτά και άλλα πολλά στο υπέροχό του κείμενο:

Οι Μισολογγίτισσες

1. Και εσυνέβηκε αυτές τες ημέρες οπού οι Τούρκοι επολιορκούσαν το Μισολόγγι, και συχνά ολημερνίς και κάποτε οληνυχτίς έτρεμε η Ζάκυθο από το κανόνισμα το πολύ.

2. Και κάποιες γυναίκες Μισολογγίτισσες επερπατούσαν τριγύρω γυρεύοντας για τους άνδρες τους, για τα παιδιά τους, για τ’ αδέλφια τους που επολεμούσανε.

3. Στην αρχή εντρεπόντανε νά ?βγουνε και επροσμένανε το σκοτάδι για ν? απλώσουν το χέρι, επειδή δεν ήτανε μαθημένες.

4. Και είχανε δούλους και είχανε σε πολλές πεδιάδες και γίδια και πρόβατα και βόιδα πολλά.

5. Ακολούθως εβιαζόντανε και εσυχνοτηράζανε από το παρεθύρι τον ήλιο πότε να βασιλέψει για νά ?βγουνε.

6. Αλλά όταν επερισσέψανε οι χρείες, εχάσανε την ντροπή, ετρέχανε ολημερνίς.

7. Και όταν εκουραζόντανε, εκαθόντανε στ’ ακρογιάλι κι ακούανε, γιατί εφοβόντανε μην πέσει το Μισολόγγι.

8. Και τες έβλεπε ο κόσμος να τρέχουνε τα τρίστρατα, τα σταυροδρόμια, τα σπίτια, τα ανώγεια και τα χαμώγεια, τες εκκλησίες, τα ξωκλήσια γυρεύοντας.

9. Και ελαβαίνανε χρήματα, πανιά για τους λαβωμένους.

10. Και δεν τους έλεγε κανένας το όχι, γιατί οι ρώτησες των γυναικών ήτανε τες περσότερες φορές συντροφευμένες από τες κανονιές του Μισολογγιού και η γη έτρεμε αποκάτου από τα πόδια μας.

11. Και οι πλέον πάμφτωχοι εβγάνανε το οβολάκι τους και το δίνανε και εκάνανε το σταυρό τους κοιτάζοντας κατά το Μισολόγγι και κλαίοντας.

Διονύσιος Σολωμός, H Γυναίκα της Ζάκυθος, κεφάλαιο 3

24/3/2016 – Εορτή 25ης Μαρτίου 1821

Φωτογραφίες από τη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο Σχολείο μας, με θέμα τη συμβολή των γυναικών στην Επανάσταση του 1821.

Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Φίλιππα Μαριγούλα (ΠΕ 02) και Ντουρούπη Αικατερίνη (ΠΕ 02)

23/3/2016 – Μήνυμα Υπουργού για την 25η Μαρτίου

Η 25η Μαρτίου συμβολίζει τα γενέθλια της σύγχρονης Ελλάδας. Γι αυτό και τα γιορτάζουμε με δυναμισμό κάθε χρόνο, ανανεώνοντας τη ματιά μας στην Επανάσταση του 1821, καθώς τη στοχαζόμαστε μέσα σε νέες κάθε φορά συνθήκες.

Επίκεντρο της γιορτής, διαχρονικά, είναι το σχολείο, όχι μόνο γιατί τα παιδιά, ως οι νέοι πολίτες πρέπει να μάθουν να τιμούν και να σέβονται την πατρίδα τους, αλλά και γιατί η παιδεία έπαιξε τον αποφασιστικό ρόλο στη γέννηση και στη δημιουργία της εθνικής μας συλλογικότητας.

Στα χρόνια πριν από την Επανάσταση υπήρξε μια έκρηξη ενδιαφέροντος για το σχολείο και για το βιβλίο. Ακόμη και μικρές, απομονωμένες, ορεινές ή νησιωτικές κοινότητες, με τους πενιχρούς οικονομικούς τους πόρους, αναζήτησαν δασκάλους, συντήρησαν σχολεία, δημιούργησαν βιβλιοθήκες.

Αλλά και αυτοί που έδωσαν το περιεχόμενο ιδεών του καινούργιου έθνους, από τον Κοραή έως τον Καποδίστρια ? και παρά τις ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές – στην ανάπτυξη της παιδείας συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον τους και αφιέρωσαν τις δραστηριότητές τους. Η εκπαίδευση υπήρξε ο μοχλός με τον οποίο η κοινωνία μας αναδύθηκε στη χορεία των εθνών της σύγχρονης Ευρώπης. Μοχλός και κινητήρια δύναμη, τόσο πριν, όσο και έπειτα από την Επανάσταση.

Θα πρέπει κάποτε να τιμήσουμε τις χιλιάδες αφανείς δασκάλες και δασκάλους, που τον 19ο αιώνα και ως τα μέσα του 20ου αιώνα, πήγαν στα πιο απρόσιτα μέρη, όπου δεν υπήρχε ακόμη συγκοινωνία, για να χτίσουν με τα χέρια τους σχολεία, να διδάξουν γενιές γενεών, να οργανώσουν μαθητικές κοινότητες, να γίνουν τα στηρίγματα των τοπικών κοινωνιών.

Θα πρέπει επίσης να ξανασκύψουμε στο έργο των εκπαιδευτικών μεταρρυθμιστών, που συνέδεσαν την γλωσσική με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, παρά τους διωγμούς και τις λοιδορίες που υπέστησαν. Όλοι αυτοί αφιέρωσαν τις διανοητικές τους δυνάμεις, για να ξαναδώσουν σε μια εκπαίδευση αποστεωμένων γνώσεων το φιλί της σύγχρονης ζωής, για να συνδέσουν τη μάθηση με την απόλαυση του πολιτισμού.

Οι δημοτικιστές εκπαιδευτικοί ήταν επίσης ανάμεσα στους πιο δραστήριους οργανωτές της Αντίστασης στο φασισμό, στα χρόνια της Κατοχής, και πολλοί πλήρωσαν με χρόνια φυλακής, εξορίας, διώξεων. Μέσα από αυτούς τους αγώνες το αίτημα της Παιδείας, έγινε κεντρικό στους λαϊκούς και νεολαιίστικους αγώνες στη δεκαετία του ?60, και το σύνθημα Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία κυριαρχούσε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Και στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, με τις τεράστιες περικοπές στην εκπαίδευση, αλλά και τη δυσφήμιση που υπέστησαν, οι δασκάλες και οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και οι καθηγήτριες συμμετείχαν σε έναν άθλο που δεν τους έχει αναγνωριστεί: Ενώ είδαμε γύρω μας το κράτος να αποδιοργανώνεται και τους περισσότερους θεσμούς να καταρρέουν, αυτοί κράτησαν το σχολείο όρθιο. Μπόρεσαν επίσης, σε μεγάλο βαθμό, ακαθοδήγητοι και χωρίς θεσμική στήριξη, να απορροφήσουν και να ενσωματώσουν στο σχολείο τα παιδιά των μεταναστευτικών κυμάτων κατά τα τελευταία 25 χρόνια.

Αν λοιπόν στους δύο αιώνες της ελληνικής ανεξαρτησίας, η εκπαίδευση υπήρξε ο κεντρικός άξονας της εθνικής χειραφέτησης και της κοινωνικής προόδου, μπορεί σήμερα η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να αποτελέσει τη δύναμη εκείνη που θα βγάλει την ελληνική κοινωνία από τη βαθειά κρίση, που θα τη βοηθήσει να ανταπεξέλθει με ανθρωπισμό και αξιοπρέπεια στις νέες κρίσιμες συνθήκες που ορίζει η προσφυγική κρίση;

Πώς θέλουμε το σχολείο, τί πρέπει να κάνουμε για την εκπαίδευσή μας σήμερα;

Ποιο μέλλον θέλουμε για την κοινωνία μας και τι μπορεί να κάνει το σχολείο για να το προετοιμάσει;

Αυτά είναι τα ερωτήματα μέσα από τα οποία θα πρέπει να αναστοχαστούμε την επέτειο της Επανάστασης του 21, και τον ρόλο της εκπαίδευσης στην ιστορία μας, συνδέοντας κριτικά το παρόν με το παρελθόν, αλλά και με το μέλλον. Γιατί αν μια κοινωνία χάσει την εμπιστοσύνη στο μέλλον της, χάνει επίσης την εκτίμησή της στο παρελθόν της.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΝΙΚΟΣ ΦΙΛΗΣ